Ne kadar mutluydum gönül sarayıma aldığımda seni;
Dünyalar benim olmuştu, görmüyordum senden bir başkasını.
Her şey tozpembe bir haldeydi, ne acım kalmıştı ne kederim.
Kurumuştu sevgisizlikten, yalnızlıktan çağlayan göz pınarlarım.
Sağa sola saygı ve sevgi dolu gülüşler atıyordum.
Şaşırıyordu cümle âlem bu halimin nedenine!
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




sevgi insanı kahretmemeli yüreğine sağlık harika bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta