Ne kadar mutluydum gönül sarayıma aldığımda seni;
Dünyalar benim olmuştu, görmüyordum senden bir başkasını.
Her şey tozpembe bir haldeydi, ne acım kalmıştı ne kederim.
Kurumuştu sevgisizlikten, yalnızlıktan çağlayan göz pınarlarım.
Sağa sola saygı ve sevgi dolu gülüşler atıyordum.
Şaşırıyordu cümle âlem bu halimin nedenine!
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




sevgi insanı kahretmemeli yüreğine sağlık harika bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta