İnsanlık yaşarken cahiliye dönemini,
Karanlık sarmıştı bütün âlemi.
Zulümden inliyordu insanların her biri.
Bir güneş doğdu, aydınlattı her yeri:
Allah’ın Rasûlü, âlemlerin efendisi.
Bugün dünya eskisi gibi,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Aslında hep bizimle olan ve bir türlü farkında olamadığımız bir özlemle yazılmış... Yüreğinize sağlık... Şiirinizde de yazdığınız gibi umarım Kur'an elde ezberlenen değil, manasıyla öğretilen/öğrenilen kitap olur... Sevgi ve saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta