Bir savaş meydanında müşrikler mağlup oldu,
Ganimetlerle beraber esirler de alındı.
Bunların içlerinde bir kadın –anne- vardı.
Çocuğunu kaybetmiş arıyordu durmadan.
Hangi çocuğu görse heyecanla bakıyor,
Evladını bulamamak yüreğini yakıyor.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Kalemin var olsun sevgili şair...Allah senden razı olsun İşte sevgi,işte muhabbet.Ana gibi yar olmaz, diyen boşa dememiştir. Allah sevgisinin ne denli olduğunuda vurgulayarak bitirdiğin Şiirin Mükemmel olmuş diline sağlık...Şiirini sayfama aldım bilesin...Tam Puan...Nurullah muslu...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta