Ey Allah'ım!
Katreyim deryâdan kopup gelmişim,
Tenime bürünmüş cânsın Allah'ım;
Benlik dağlarımı Aşkla delmişim,
Mecâzda gördüğüm ânsın Allah'ım..
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Ey Gönül! Ne tuhâf değil mi? Bir ömür şâh damarımızdan daha yakın bir Sevgili'yi (cc) aramakla geçiyor.. Hem de tüm mahlukâtı vesilesiyle, eşsiz ve sayısız Esmâ'ları vasıtasıyla durmadan bizi kendine çağırmakta iken! O, hem çok yakın hem de çok uzak olmayı imtihân hikmetine bina etmiş anlasana! Hiç deryada yüzen balık deryayı arar mı? Aslında O'nu aramıyoruz, O bizi kendine çağırıyor; işin özü O farkedilmek istiyor...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta