Has bahçede güller açar,
Bülbül konmuş gülde ağlar,
Gül derdini, ona sorar,
Öter bülbül, Allah diye.
Gün ağarır, karşı dağdan,
Gel, gel denir, öbür yandan,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta