Göğe yükseldi sadâ-yı aşk,
Dillerde zikr-i Hakk ola daim.
Bulutlar ağlayıp döker yaş,
Her katre “Allah” diye çağlar.
Âşık yanar, gönlü perişan,
Eller semâya açılır niyaz.
Gülşende bülbül şevk ile şakır,
Her nefes “Allah” diye zikr eder.
Dünya şatafatına aldanma,
Leylâsını bulan Mecnûn misal.
Ömrün baharında aşkı bulan,
Her dem “Allah” diye nâra salar.
Zikr ile Mevlâsını bulanlar,
“Hu” deyip aşk ile coşarlar.
Pınar suyundan kana kana içen,
Her akış “Allah” diye söyler.
Kâinat nakış nakış işlenir,
Çarkı devr eder tıkır tıkır.
Karınca çalışır, arı bal yapar,
Her çiçek “Allah” diye açar.
Müslümana gaflet yaraşmaz,
Toprağı incitmez yürürken.
Adım adım Hakk’a doğru giden,
Her yolcu “Allah” diye çağırır.
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 08:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!