Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ben Kâinattır
Her renginizle bir meşk O'sunuz kan
Her denginize bir aşk SEN'siniz can
Hep kendinizde âşık BEN'siniz kâlp
Çöl'ün o büyük *BEN* bütünlüğünde.........
Her kumtanesi de bir küçücük *ben*.;
Zaman "ben" uyanırsınız nefesli,
Zamanı "ben" yaşarsınız nefesle...
Zamanla "ben" uyursunuz nefessiz!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta