Vardık dost meclisine, girdik elmas kapıdan,
Bir dost yer açıp açtı, düz çökmüş de sağından,
Neyzen ney çaldı, her dost Allah, Allah dedikçe,
Gönül âşkıyla sarhoş olduk, gam aldık ondan.
Ya Rab dedik ağladık, neyzen ney-i çalarken,
Geçtik kendimizden bizler, Allah. Allah derken,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta