Allah’a Mektup Şiiri - İrem Aslan

Allah’ım…
Koridorları bitmeyen bir binanın en üst katındayım
Yürüdükçe tanıdık bir yüze rastlarım ümidiyle yürüyorum
Sanırım yüreğimi çok özel yarattın.
Bu köşe başları hiç bitmeyecek gibi,
Bazen dayanılır gibi olmadığını düşünüyorum
Düşüncem inancıma ihanet olur diye
Her halime şükür deyip susuyorum.
Bazen nefesim düğümleniyor yutkunamıyorum
Bazen boğazım kuruyor, kursağımda kalan heveslerden
Boğulur gibi oluyorum
Lâ hevlâ velâ kuvvete illa billahil alüyyül azim diyorum :(
Gücüme gittikçe ,içime sığmaz hüznüm,
Senin adını sayıklıyorum
Gökyüzüne bakıyorum o vakit
Allah’ım sabır ver diyorum
Sabır en büyük imtihanım ,yuva gibi…
Sıcak tutar hüznüm çünkü biliyorum
Allah kırık kalplerledir!sana sığınıyorum.
Ruhumun sancıdığını da sen bilirsin Rabbim!
Herşeyi yine sana bildiririm…
Ve benim için bir planın olduğunu biliyorum…
Hayal ettiğimden çok uzak bir dünyada
Döndükçe duruyorum …
Nasıl zor geliyor,nasıl duymuyorlar,nasıl görmüyorlar şaşıyorum…
Rahmine düştüğüm anam dahil,
Nasıl gamsızca hayatlarını sürdürüyor?
Anlamıyorum !..
Kendimi kimsenin yerine koymak istemiyorum biliyorsun
Ama bunca hayal kırıklığından sonra hâlâ bana tutunmam için nasıl sebepler yolluyorsun
Kendi kudretimin hiçbir şeye yetemediğini nasıl da gösteriyorsun …
Bunca koşturmaların arasında kulum
“Ben ol demeden olmaz “görmüyor musun der gibi,
Senden başka kimsem olmadığını her fırsatta hatırlatıyorsun.
Ol de Rabbim o vakit…Ne olur” ol “de…
Dünyalık zevklerim ve isyanım olmadı huzurunda,
Bilirsin kulun rızkına göz dikmiyorum
Kimsenin gönlünü kırmayayım diye
Senin kulun diye herkesi affediyorum
Unutmuş gibi yapıyorum
Sonra öldürüyorum içimde herkesi
Yokluklarına üzülmek
Yaptıklarına üzülmekten iyi geliyor…
Yardım et !
Rabbim yardım et
Muhtaçlığım yalnız sanadır !
Tükenmeden içim
Soğumadan ümidim
Yardım et Rabbim
N’olur ..!