Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Allah
Her zaman var Allah, ezelî ve ebedî.
Varlığı zâtıyla kâim, hem de sermedî.
Noksanlıktan beri, bir ismi de el-Bedî’.
Hidayet elinde, nankör kalbe vermedi.
---------
Öylesine değerli ki sözcükler, kutluyorum..
Saygılar..
Allah razı olsun Necmi ustam.
Tebrik ve saygılarımla
yorum yapılamayacak kadar ...derin anlam dolu...
varolun....Saygılar...
Nazanİzmirli
Bir murabba'nın giriş dörtlüğü izlenimini veriyor; bu demektir ki arkası var...Çok güzel olacak...Selamlar...
kalemine ve yüreğine sağlık sevgili necmi kardeşim....
sevgiyle...
bir ismi de el-Bedî’.
Güzellikler yansımakta şiirden...Kutlarım saygıyla...Nurdan Ünsal
Allah
Her zaman var Allah, ezelî ve ebedî.
Varlığı zâtıyla kâim, hem de sermedî.
Noksanlıktan beri, bir ismi de el-Bedî’.
Hidayet elinde, nankör kalbe vermedi.
16 Temmuz 2004 Cuma, Danimarka-Køge 19.06 *6+7
Necmi Ünsal
Merhaba,değerli Üstadım.Yüce yaradan her insanın kalbine nur ışığı atıp nurlandırsın.
Güzel yüreğin ve ışıldayan kalemin bizlerden eksik olmasın.Saygılarımla....
Dr.İbrahim Necati Günay
( www.ultrailan.com )
Tevhit
Önüme Bir Çığır Geldi
Bir Ucu Var Şar İçinde
Arifler Dükkanın Açmış
Ne İstersen Var İçinde
Gir Dükkana Pazar Eyle
Hersin İndir Hezar Eyle
Aya Güne Nazar Eyle
Ay Muhammed Nur İçinde
Ay Ali'dir Gün Muhammed
Okunan Seksen Bin Ayet
Balıklar Deryaya Hasret
Çarha Döner Göl İçinde
Göl İçinde Çarha Döner
Susuzluktan Bağrı Yanar
Alemler Seyarana İner
Seyir Var Seyir İçinde
Kudretten Verdi Balı
Bahanesi Oldu Arı
Şimdi Dinle Ah-U Zarı
Allah Allah Allah Allah
Arı İnler Bal İçinde
Pir Sultan'ım Ey Gaziler
Yürekte Yara Sızılar
Talipler Pirin Arzular
Bülbül Öter Gül İçinde
Büyük Ozan Tevhiti söylemiş şiirinizin altına ben bunu uygun gördüm eğer müsade ederseniz.
Çok çok güzeldi dizeleriniz. Zaten kaleminiz hiç kötü yazmadı ki abi...
Selam ve saygılarımla...
Tevhit
Önüme Bir Çığır Geldi
Bir Ucu Var Şar İçinde
Arifler Dükkanın Açmış
Ne İstersen Var İçinde
Gir Dükkana Pazar Eyle
Hersin İndir Hezar Eyle
Aya Güne Nazar Eyle
Ay Muhammed Nur İçinde
Ay Ali'dir Gün Muhammed
Okunan Seksen Bin Ayet
Balıklar Deryaya Hasret
Çarha Döner Göl İçinde
Göl İçinde Çarha Döner
Susuzluktan Bağrı Yanar
Alemler Seyarana İner
Seyir Var Seyir İçinde
Kudretten Verdi Balı
Bahanesi Oldu Arı
Şimdi Dinle Ah-U Zarı
Allah Allah Allah Allah
Arı İnler Bal İçinde
Pir Sultan'ım Ey Gaziler
Yürekte Yara Sızılar
Talipler Pirin Arzular
Bülbül Öter Gül İçinde
Büyük Ozan Tevhiti söylemiş şiirinizin altına ben bunu uygun gördüm eğer müsade ederseniz.
Çok çok güzeldi dizeleriniz. Zaten kaleminiz hiç kötü yazmadı ki abi...
Selam ve saygılarımla...
Allah
Her zaman var Allah, ezelî ve ebedî.
Varlığı zâtıyla kâim, hem de sermedî.
Noksanlıktan beri, bir ismi de el-Bedî’.
Hidayet elinde, nankör kalbe vermedi.
16 Temmuz 2004 Cuma, Danimarka-Køge 19.06 *6+7
Necmi Ünsal
tebrikler üstadim kaleminize,yüreginize,emeginize saglik saygilarimla
Bu şiir ile ilgili 30 tane yorum bulunmakta