Alkol İkindisi Şiiri - Yorumlar

Eyvallah muhterem hocam, çok teşekkür ederim...

Çok yerinde tespitler.

Hau pis kelimeyi görünce umrumda olmazdı. Çok yıllar evvel duyduğumdan beri, nerede görsem umudumu yaralar.

Yılmazcığım, Cin başka, Şeytan başka, Peri daha başka?
Tiyatro başka, Sinema başka, Mektup başka, mani başka
*ŞİİR* daha başka?
Her eline kalem alan ŞİİR yazarsa Türk Edebiyatımız Arap
saçına döner...Zaten serbest vezinciler yeteri kadar baltaladılar.
Antoloji ŞİİR sayfalarında sokak jargonuyla yazılmış duygusal
şehvet muhteviyatlı deyimler DÖRT NAL GİDİYOR..................

1-Arabesk romantizm ile entelektüel poz kesme denilen şey tam olarak bu şiiri ifade eder kanaatindeyim.

2-Şiirde imge enflasyonu ve kavram kargaşası bangır bangır bağırıyor. Şiirde "sözcük" kelimesine duyulan anlamsız bir takıntı var. “Çıplak bir efkar sözcüğü”, “Bronz bir akşam sözcüğü”, “Çırıl bir efkar sözcüğü”... Bir duyguya ya da manzaraya doğrudan "sözcük" demek, o imgeyi derinleştirmez. Aksine şairin o duyguyu betimlemeyi beceremeyip işin kolayına kaçtığını gösterir. "Bronz bir akşam" zaten bir imgedir, yanına "sözcüğü" eklemek sadece yük oluşturur.

3-“Günde kaç kez öpüşür ki akrep ile yelkovan” dizesi? 90’lı yılların lise hatıra defterlerinden fırlamış gibi. Zamanın geçişini bu kadar klişe, bu kadar "eskimiş" bir benzetmeyle anlatmaya çalışmak, şiirin özgünlük iddiasını daha ilk dizelerde yerle bir ediyor.

4. Kelime oyunlarının hafifliği hemen hissedilmekte. Şiirin sonundaki şu kısma bakalım:

“Senine boyuna sevilmiş sen / Yalanı sevdasından büyük sen / Bir bil-sen.”

Bu, bir şiir değil; kötü bir kelime oyunudur. "Enine boyuna" yerine "Senine boyuna" demek veya "Bilsen" kelimesini "Bil-sen" diye ayırmak, şiire derinlik katmaz. Sadece okuru yoran bir ergenlik dönemi imgeciliği gibi durur. Duygunun ağırlığı, kelimelerin morfolojisiyle oynayarak verilmez.

5. Şirde bol miktarda mantık hataları ve zorlama betimlemeler söz konusu. "Köfte geç gelir": Şiire realist bir hava katmaya çalışırken bir anda "muhabbetin terkisine oturan efkar" gibi aşırı ağdalı bir dile geçiş yapılıyor. Bu ton farkı (üslup kopukluğu) şiiri samimiyetten uzaklaştırıp "rol yapıyor" izlenimi veriyor. "Genzimizde göl gözyaşları": Aliterasyon (G harfi tekrarı) yapma çabası, anlamı boğmuş, hatta katletmiş. Gözyaşının göl olması zaten yeterince büyük bir klişeyken, bunun bir de genizde durması anatomik ve estetik olarak zorlama duruyor.

6. Şiir “İç değilizdir aslında” diyerek sözüm ona bir felsefi derinlik yakalamaya çalışıyor ama finali yine bir şehre (İzmir) bağlayarak yerelleşiyor ve sıradanlaşıyor. "Bronz bir İzmir akşamı" finali, şiiri bir turizm broşürü veya rakı masası paylaşımı seviyesine indiriyor.

7-Özetle: Şiir, "şiir gibi görünmek" için çok çabalıyor ama kendi sesini bulamamış. Çok fazla sıfat, çok fazla zorlama benzetme ve çok fazla "bakın ne kadar hüzünlüyüm" çığlığı var. Gerçek şiir, bağırmaz; fısıldar. Bu şiir ise mikrofonu eline almış, defaatle içsek içsek diyerek pavyon ışıkları altında bağırıyor.

8-Kıymetli Seçki; alkol-mey arasına sıkışmış bu metni tekrar tekrar neden günün şiiri seçersiniz anlaşılması mümkün değil. Kimse günün şiirine uğramaz oldu. Günün şiirine uğramayanlar artık birbirlerinin şiirlerine de uğramaz oldular.

Saygılarımla.

Ne de garip sevdalar tanıdım.
Daha içmeden sarhoş eden.

Mutsuz ülke insanları mı demek lazım . İmgelerle kavga, şairle kavga, şiirle kavga ve edebi aşan seviyesiz bir işgalin temsilcisine dur demenize ayrıca teşekkürler.

Kendinden geçmiş, aklı başından gitmiş, sarhoş bir adamın dudaklarından güzel sözler sadır olduğu işitilmemiştir. Abuk-sabuk kelimeler, sözcükler söyleyecektir. Bu da akşamdan, meze sofrasında aklından kalmış kelimlerdir. Nasıl oluyordu böyle şiir günün şiiri diye seçiliyor. Aşkı ve şarabı anlatmanın bin bir türlü söylemenin yolu vardır. Bizde şairler şiirlerinde şarabı (haram olan içkiyi, sarhoş eden metaı) kastetmemişlerdir. Öven şairlerde vardı. Aşağıda şairlerimiz aşkı ne güzel terennüm ediyorlar.

Benem ol ışk bahrısı denizler hayrân bana
Deryâ benim katremdir zerreler ummân bana
(Aşk denizine döndüm, denizler hayran bana,
Derya benim damlamdır, zerreler umman bana.)
Yûnus Emre
Bir gün olursun iki gözüm sen de aşka yâr
Bu mâcerâyı ben o zaman söylerim sana
(Bir gün düşersin sen de iki gözüm aşka,
Bu macerayı ben o zaman anlatırım sana.)
Şeyh Gâlib





Yarı uyanık halde yazılmış sözcüklerdir. olacaktır.

Burada yarı şaka yarı ciddi Cihata takılıyoruz gün içinde karşılıklı atışıyoruz evet… Ancak bu sitede son zamanda farkettiğim ciddi bir tahammülsüzlük ve kendi gibi düşünmeyene saygısızlık görüyorum. Yüzyıllardır insanlar farklı coğrafyalarda şiir yazar konusu hayat, aşk, din. mey, ölüm, gökyüzü, çocuk, savaş, siyaset, özgürlük, varlık veya yokluk olan… şiir, bir dinsel ilahi bir metin değildir imani bir bağlayıcılığı yoktur. bir bilimsel metin de değildir size evrenin sırlarını sunmaz… Allaha inanmayan biri din temalı şiiri beğenebilir veya tam tersi mütedeyyin bir insan bir mey şiiri ile duygulanabilir.
Şiir sadece şiirdir… okuruz beğenirsek bir daha okuruz… hatta çok beğenirsek ister istemez zihnimizde kalır ezberleriz. Beğenmediğimiz bir şiire öylesine bakıp geçeriz. Nasıl ki bir cinayet romanı okuyunca katil olmuyorsak içinde mey geçen bir şiiri okuyunca da alkolik olmayız.
İlginç bir profili var bu sitenin. Kendi şiirlerini bile ezberden okuyamayan bir grup -ki çoğu 150 kelimeyle 1500 şiir yazmış maşallah- şiirin üstadlarına çok rahat bir şekilde dil uzatabiliyor.
Her gün daha çok şaşırıyorum.
hayret etmek de güzelmiş ne diyeyim…

yolda inek yemi reklamı görünce canın yem mi çekiyor cihat? şair böyle bir şey hissetmiş yazmış…
saba tavsiyem sakın küçük iskender okuma…