Bahar yüreğimde çiçek açarken
Ansızın kapıma çöktü kara kış,
Üstümde tebessüm neşe saçarken
Altımda hüzünler tuttular alkış.
Seher melteminde üşürken özüm
İlk güneş huzmesi bana doğardı,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta