Bahar yüreğimde çiçek açarken
Ansızın kapıma çöktü kara kış,
Üstümde tebessüm neşe saçarken
Altımda hüzünler tuttular alkış.
Seher melteminde üşürken özüm
İlk güneş huzmesi bana doğardı,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta