Can evinden ayrılışını izledim sessizce,
En zor olan bana düştü yine,
alışmak kabullenmek,
Önce kendime kabullendirmeye çalıştım seni,
Zamansızdı gelişin,yalnızlığıma huzur katmaya gelircesine,
Ellerini ellerime alıştırdım önce,
Kokunu kokuma karıştırıp huzuru buldum o birleşimde,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta