Alıştım artık sensizliğe.
Her sabah günaydın demiyorum mesela kimseye.
Ya da her saniye sevdiğim diye kimseye seslenmiyorum.
Sokakta, kahvaltıda, evde, hatta dünyada alıştım sensizliğe.
En sevdiğim yıldıza bakmıyorum artık.
Çünkü üzerinde senin resmin var.
Lavantalı kokulardan uzak duruyorum.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta