Ben alıştım güneşin doğuşunu sensiz izlemeye de
Yaralı gönlüm alışamadı bir türlü sensizliğe
Sonun da ölüm olsa koşarak giderim de
Yolun sonu çıkmasa sensizliğe
Anlamadın beni hiçbir zaman hiçbir dilde
Hep umursamaz oldun seviyorum dedikçe
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta