En çok canı yanan insanlar, Bir yağmur damlasına aşıktır. Huzuru bulamayan insanlar, Her zaman gülümseyendir. Geceleri uyuyamayan insanlar, İlk günaydın diyenlerdir. Yaşamak için sebep arayan insanlar, Ağlayan insanı teselli edenlerdir.
Dışarıdaki yağan yağmuru izlerim. Ben bir yağmur damlasına aşığım. Yolda geçen herkese bakıp, Her zaman gülümserim. Herkesten önce uyanıp, İlk ben günaydın derim. Bir ağlayan göreyim, Gerekirse her gün teselli ederim.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Ruhunuzun nahifliğine, gönlünüzün inceliğine ve kalbinizin de güzelliğine en içten iyi dileklerimi sunarım, kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta