Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel yazdınız be Hacer Peker.
Taş olsan da yüreğin varmış, bir taş yuvarlanır, durmak için yine bir taş ararmış...
Yaslanacak...
Şiirinizi ve onu yazan kaleminizi kutluyorum.
Nice şiirlere...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta