Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gece hafif gündüz ağır geliyor göz kapaklarıma
yaşlansa ve hiç açılmasa
gönlümün haremi
suskunluğun felaketim
susuzluk ahmak ıslatan yağmurlarla avutulmaz ki...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta