Dokunan acıları giyindik
Hüznün en çok bize yakıştığını
Söyleyenler gibiydik
Kimselere bırakılmayan yalnızlığın kapısı
Biz miydik
Acının mehtabında sürmeli
Kızıl, bozbulanık bir hüznün
Biçildiği yüz…
Ve bir med-cezir yaşıyor ömrümüz
Fırtınalarda nefeslenip
İklimlerden seçtiğimiz güz
-se-ki toprağımızın nasırlı parmaklarında
Büyüyen yaralar
Cam önlerinde susar bakışlarımız
Seçmek ki vazgeçimin ilk adımıdır
Şair ki sancılı gecelerin adamıdır
Ne seçse ömrüdür hüzün
Alışkanlık böyledir işte…
Fatih Zeyrek (2012)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok Güzel bir şiir Her zaman dediğim gibi size hayranım FEYZA ÇELİK
Duygu yüklü, yaşamın gerçekleri dizelerde ilmik ilmik işlenmiş. Her seçimin, onlarca reddedilenin olduğu bir sonuçtur aslında. Severek ve keyif alarak okudum değerli dost. Tam puanımla listeme, diyor, selam, sevgi ve muhabbetlerimle....
Nafi ÇELİK
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta