Alışıyor insan.
Aç kalmaya,
Parkasız, yırtık bir gömlekle dolaşmaya.
Yüz çizgili, saç dağınık ve beyaz,
Gözleri karanlığa gömülmüş, avurtları çökmüş,
Ve hep yalnız.
Öylede yaşar insan!
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta