Alışıyor insan.
Aç kalmaya,
Parkasız, yırtık bir gömlekle dolaşmaya.
Yüz çizgili, saç dağınık ve beyaz,
Gözleri karanlığa gömülmüş, avurtları çökmüş,
Ve hep yalnız.
Öylede yaşar insan!
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta