Bu hayat alışılmaz’mı sanıyorsun,
Nelere alışırsın’ki, sen bile şaşırırsın.
Çocukluğunu yaşamamaya,
Büyürsün büyümeye alışamamaya alışırsın.
Gün gelir’ki elinden alınan hayatına alışırsın,
Delik deşik olur sırtın, dönersin sezar olmaya alışırsın.
İhanete uğramaya, brütüsleri görmeye,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta