Sen dalarken gecenin dibinde, hançeri arkasında saklı kollarda uykuya
Ben düşeceğim dallardan zamansız dökülen yapraklar gibi,
Gün ışırken pencerenin önünde gögüs gerdiğinde yeni bir güne
Yine sabahlamış olacağım kimbilir hangi kuytu köşede
Yüreği paslı insanlara, yalan dolu sevdalara alışık yüreğin,
Alışık gözlerin ihanet yatağı gözlere
Sıradan olacak senin için herşey, alışılmış ve basit
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta