Sen dalarken gecenin dibinde, hançeri arkasında saklı kollarda uykuya
Ben düşeceğim dallardan zamansız dökülen yapraklar gibi,
Gün ışırken pencerenin önünde gögüs gerdiğinde yeni bir güne
Yine sabahlamış olacağım kimbilir hangi kuytu köşede
Yüreği paslı insanlara, yalan dolu sevdalara alışık yüreğin,
Alışık gözlerin ihanet yatağı gözlere
Sıradan olacak senin için herşey, alışılmış ve basit
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta