Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
gidenin arkasından ağalamak sadece kendine zarar verir... tek çare unutmak...
yeterince güzel ama kafiyelerle süslerseniz daha başarılı olacağınıza inanıyorum selmalar...
Hüzünlü ama harika bir şiirdi...Yürek sesiniz daim çağlasın kutluyorum emeğinizi...Tam puanla selamlar, esenlikler diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta