Ne kadar çok alışmışım kaybetmeye;
Kimi zaman cüzdanımı, yada elimdeki evimin anahtarını
Dalgın olduğum zamanlarda, sürekli gittiğim sokaklarda bile,kaybettiğim oldu yolumu.
Güler geçersin yada bir anlık duraksar sorgularsın ….vesaire.
Bazen kaybettiğin ehemmiyetsizdir,
Bazen gözlerinin dolduğu bile olur yalan mı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta