İlkin seninle olmaya alıştım
Sonra beni sensiz olamaya alıştırdın
Seninleyken hayatı sevmeye alıştırdın
Sensizken hayatta olmadığımın farkında vardırdın.
Hüzünlü şarkılar bile dermen olamıyor çektiğim açıya
Gündüzlerim karanlık nefes alışlarım açı veriyor bana
Sensiz gözlerimi açmak istemiyorum sabaha
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta