Bardağı taşıracak o son damlanın akıntısına direnen zavallı bir gül yaprağı gibi,
ağzına kadar dolu bir su kabında acemice kulaç atarken düşlüyorum kendimi.
Olmayan ellerimle çaresizce tutmaya çalışırken kaygan suyun parıldayan yüzeyini,
eğleniyorum aslında. Ama,bir tek gerçek var ki karartıyor / kanırtıyor belleğimi.
Ne gülünç bir çabadır bu harcadığım? Yaprağın şansı ne ola? Gülün ömrü ne ki.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim