İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Sensiz doğan sabahlarım güneşsiz, pencerem buz
Iraklar daha bir uçurum şimdi, yollarım susuz.
Laleler küsmüş bahçemde, boyunları bükük toprağa,
Aklım sende, fikrim zikrimde, dönmüşüm bir kuru yaprağa.
Dağların rüzgârıyla yarışan, en ulaşılmaz çiçeğimsin,
Ormanların kuytusunda saklı, o en tılsımlı nefessin.
Gözlerimin gördüğü değil, gönlümün mühürlendiği yersin
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta