Seni de bırakıp gideceğim bir gün şehir!
Beton yığınların ve karanlık sokaklarınla başbaşa kalacaksın
Rüzgarın esmeyecek, güneşin doğmayacak birdaha
Dökülen yapraklara,kuruyan çeşmelerine ağlayacaksın
Seni de bırakıp gideceğim şehir!
Ayrılık sarılmış yakana
Sevdiğim bırakmam gitmemen gerek
Her kim yakalandıysa ona
Sonu hep yalnızlığa sebep
Ayağımın altından kayar gibi çekildi gölgen
Boşluktayım bugün ağır ağır düşüyorum!
Sen yanımdasın,ben sana koşuyorum
Güneş sıcaklığı gözlerin,hala üşüyorum
Sevgili üşüsem de yakma beni
Ben bir aşık,sense dünya güzeli
Karanlık örttü üstümü
Yüzünü göster yar!
Bitsin artık bu korkunç büyü
Beni burdan kurtar yar!
Ölüm döşeğinde gibi ter var alnımda
Ben yalnızlığı seviyorum
Gelme peşimden
Sana yer yok yanımda
Seni başkalarına bırakıyorum
Bekleyenin olmayacağım hiçbir zaman
Sevsende, sevmesende
Kan kaybediyorum günden güne
Bu aşk beni ölüme sürüklüyor
Seni göremediğim her günde
İnan ki ömrümden ömür gidiyor
Bırak umursamaz bakmayı
Tek dertli sanma kendini!
Sevipte karşılık bulamayanlar vardır,
Kor yangınlara attım kendimi
Sonum ateştir, hardır.
Hayat her acısını giydirdi üstüme
Saatlerin gözyaşını ben sildim
Duvarları ortak edemedim derdime
Artık ölümden bile tiksindim!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!