Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kızılay'da akşam rengi bir çiçeğe saklıyorum yüzümü.Tütsü kokularının sarmaladığı salaş bir kafede beklemekteyim aşkı.Alaca karanlık çökmeden gelse gölgelerden sıyrılıp,ellerimin kader çizgisine bir papatya bıraksa...
herkesin aradığı ve beklediği bir şeyler vardır değil mi?
En güzeli barış ve sevgi.Onların olduğu yerde asla kötülük olmaz.
Tebriklerim çok.
Bu su alınyazım,iyi insan,yoldaşım benim,
Buralarda bir yerde,arıyorum,bulamıyorum
BULMUŞUNUZKİ YAŞIYORSUNUZ. ÖTESİ YOL DEGIL,YOLDAŞ DEĞİL. YÜREĞİNİZE SAĞLIK.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta