Yaşadığım yıllar boyu içimde bana kalan bir yerdir sen.
Acılarımın içinde açan bir tomurcuktun daha filizlenmemiş..
Günden güne bir bebek gibi büyüttüm içimde seni.
Gözyaşlarımla yoğurdum hamurunu,hasretimle büyüttüm...
Umutlarla,hasretle karışık türkülerimdin dilimden düşmeyen.
Öyle birşeydin sen. Acılarım,kederlerimle suladığım bir çiçektin.
Ne su verdim,ne besleyebildim ne de güneş yüzü gösterebildim.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Güzel olmuş tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta