Kozmetik fabrikasında çalışıyordu adam.
Terledi gün boyu.
Ve bitirdi mesaisini terini kurutamadan.
Yürüdü otobüs durağına doğru mecalsiz.
Burun kıvırdı yanından geçenler,
Adamın alın terini süründüklerinden habersiz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
