Duvarlarını yokluyorum odalrın,
Kendim için yeni pusu arıyorum.
Bir yokuş daha olsun,diğerinin bittiğini sandığım yerde başlayan,
Kayıplardan kayıp beğendiğim bir sanatı işliyorum yazıya,
Tükenen kalemimin sırrına çökerek,
Alnımdan kopya çiziyorum kağıda,
Seni terk etmekten terlemişim,onu anlıyorum.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta