Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Önemlisi,
hala vazgeçmedi.
Üstelik
bu arttı
ve inadına artıyor da.
(Hatta
kişi'yi (de)
yüzleştirecek de.)
ben bu şiirleri çok seviyorum...
bu size has tarz damağımda farklı bir şiir tadı oluşurdu değerli abim..
kalemin susmasın...yüreğinde ...bayramını en içten dileklerimle kutlarım bu arada...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta