Gene gönül efkarlandı,
Yar sevdası yar aşkından.
Sevgi selim coş dolandı,
Yar sevdası yar aşkından.
Feryadlarım arşa çıkar,
Sevdiğim sevdan da sırılsıklamım,
Yüreğim, yanıyor, ceylan, yanıyor.
Allah'ın bildiği kuldan saklamam,
Yüreğim, kanıyor, maral, kanıyor.
Sevdanın çölünde mecnuna döndüm,
Kimilerin şeyi kimler şeyinde,
Sok soka bilsen dost çek çeke bilsen.
Kimi sefasında ağa beyinde,
Gör görebilsen dost bak bakabilsen.
İnsan vardır bir de insancık vardır,
Bir ceylan yaralı Nurhak dağında,
Haberi yayılır yöre Elbistan.
Bülbüller ötmüyor bahçe bağında,
Bitmiyor acılar töre Elbistan.
Baharla canlanır kenger le keven,
Borandan savrulan yaprağa döndüm,
Savruldum havaya yere çakıldım.
Kuytularda şırıl, sıklım çürüdüm
Ayaktan, ayağa çöpe tıkıldım.
Ne zorumuş gurbet elde yalnızlık,
Söylediğin söze sahip çıkarsan,
Bu bir yiğitliktir şanlı erlik tir.
Kalleşçe arkadan vurup yıkarsan,
Bu bir namertliktir bu bir çarlık tır.
Düşenin elinde tutup kaldırsan,
Yaşanmıyor del ediyor,
Bir yalnızlık bir de gurbet.
Kolla, kanadım buduyor,
Bir yalnızlık bir de gurbet.
Ah yalnızlık oy zor gurbet,
Gezen pabuç bok getirir bilirsin,
Üstün başın giy de öyle gez dostum.
Aha pabucunda nerden gelirsin?
Üstün başın giy de öyle gez dostum.
Saçın, tara gözlerini sürmele,
Her ne kadar yok desen de,
Barışmaya geliyorum.
Hata suçun çok desen de
Duruşmaya geliyorum.
Elimde bir beyaz bayrak,
Gazel gibi daldan yere,
Sonbaharda bir yeldeyım.
Sevdalandım bir dilbere,
Dilber attı bir çöldeyim.
Bilmem derdim diyem kime?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!