Ali Uğurlu Şiirleri - Şair Ali Uğurlu

Sararmış yaprak misali rüzgarın önünde.
Savrulduğumu görmeni istemiyorum.
Meçhulü özlüyorum dünümde bu günümde.
Üşümüş ellerimi bırak ben gidiyorum.

İki vuslat bir ömre bedel oldu.

Ne zaman tutlmuş bir el görsem.
Sıcaklığını düşünürüm.
Ne zaman yüreğime sorsam seni.
Ürperir, üşürüm.
Hüzün duvarının dibinde,
Bir sigara tüttürürüm.

Biliyorum!
Sen bir defa sevdin.
Bir defa, bir defa aşkımsın dedin.
Ve bir defa aşkının peşinden gittin.
Bir defa, terk edildin.
Peki ben seni bu kadar çok severken.

Söz dinlemedi gönül, senin yolunda.
Umutlarım dağlarda asılı kaldı.
Serap'ına aldandım sevgi çölünde.
Hararetim yüreğimde basılı kaldı.

Ebrulara resmini yaptımda baktım.

Unuttum senden kalan ne varsa.
Kollarım özlemle seni sarmıyor.
Gözlerin oralarda beni arasa.
Ben artık yokum demeye dilim varmıyor.

Ararsan beni gördüğün zümreler de.

Benim ayrılıklarım hiç severek olmadı.
İçimi kinle nefretle doldurdular.
Şimdi tek isteğim dünyadan severek ayrılmak.
Ama daha zamnım dolmadı.
Ey hayat, ne tuzun kaldı nede tat.
Oysa ben her şeyi sevdim, sadece sevdim.

Yağmurlar yağdırdım yüreğime göz yaşlarımla.
Fırtınalar estirdim içimden gelen oflarla.
Seni yok etmek için, seni unutmak için.
Beynime kazıdım gittiğini.
Bir daha asla o eski günlerin gelmeyeceğini.
Polyanaları oynasada gönlüm.

Karanlık gecelerimin mehtabısın ışığısın.
Işığısın göç edeceğim yerlerin.
Yıpranmış gönlümün aşığısın.
Işığısın ömrümün son demlerinin.

Ne zaman seni arasam yanı başımdasın.

Bir mabedim var sudan berrak..
İçinde sadece seni yaşatıyorum..
Yalan yalan değil dönde bir bak..
Sevgimi meleklere taşıtıyorum..

Sonsuz bir gezegenin içindeyim.

Bu gönül sevda denizinden kovulmuş.
Fıtınalardan kaçıp limanına sığınmış.
Okyanus ortasında yelkeni delinmiş.
Sen benim mendireğim olsan kaç yazar.

Tuz oldun yürek yarama bastırdın.