Ali Torun Şiirleri - Şair Ali Torun

Yıllar yılı oldu siz benle hala hayat boyu.
Hiç ilgilenmediniz artık gidin ben yeterim kendime;
Bir gün yada dün benim için hiç fark bile,
Alakadar etmez istemiyorum ben yeterim kendime!

Gayrı hiç birinizi görmek bile bu saatten!

Sokaktayım bir gün bir,
Akşam vakti ben ben hüzün.
Hüzün yürüyorum şemsiyeyle;
Sokakta yürürken bereket yağıyor!

Yağmur incecikten her yer,

Gönlümde olup bitip bir kavgalar,
Barışmalar olur sen kavgayı bilemezsinki;
Ayrılık ayrılmak kolaymı sandın sen!
Şairken bir aşk yaşadığımı bilemezsinki...

Uğrumda yapmadığım bir tek!

Aylar yıllar geçse sen hiçbir an!
Hiçbir zaman şairliği mi bilemezsin sen;
Sözde senden kaçıverdim dolu dizgin.
Atlarla beraber koştuğumu bilemezsin sen,

Ağlarım geceleri yüzüme matem.

Hâlâ eski günlerden beri şiir yazdım,
Benim şiir yazdığımı hiç duyan olmadı,
Şair oldum ilhamımı alarak güzel bir;
Kâfiyeli şiir yazdım hiciv şiirimi bilen olmadı.

Kalbimde şair olmak vardı istediğim bir,

Sessizliğimizi içimizde saklayalım,
Kimse duymasın sessizliği bilmesin o felek!
Artık herşeyi oluruna bırakalım bu;
Feryatı figanı gayrı hiç bilmesin o felek,

Umut acılarımızı bir köşeye aynı;

Bizim o eski umutlar nerede sen sen;
Ah keşke düşünsen Birsen görebilsen!
Gözlerinle bak bakalım sen sen işte o,
Eski hülyalar nerede sen bir bile bilsen.

Sen sen bizim bir elimizde umut bir;

Ümitsizce bana baktığını bilseydim!
Hayallerim hep sen ben olurdu,
Karlar hâlâ dışarıya yağmış gibiydi?
Ben karları hüzün hüzün bilseydim.

Sanki içim dışım hüzün hüzün olurdu!

Üzülecek tek bir hâlim bile,
Kalmadı gayrı beni bırakınağlayayım;
Hiçbirinizi bile görmeye dermanım.
Yok gelmeyin yanıma bırakın ağlayayım?

Benim şu fani dünyada huzurum!

İşlerim var benim biran önce...
Ben bu kentten hemen gitmem!
Gerekli acelem var benim acil,
Burada kalmam bırakın gideyim kente,

Acelem var beni boşu boşuna...