çoğu zamanlar oturur bi köşede
etrafa bakarım...
insanları izlerim...
onların yürüyüşlerinden tut da
çıkan ses tonlarına kadar hem de...
içimde kitaro'nun eşsiz müziği çalar...
sevimsiz bir duvar var
önümde duran...
düşmeden gölgeler suya,
her beşerin yüreğinde
biten çığlıklarla dolan
soguk ve kahır kokulu
gözlerinin her iki siyahını da alıp dizsem tesbih tanesi gibi;
zikre durup onlarla
ansam allahın adını...
gönül gözüm olsa ya onlar...
onlarla görsem ya cenneti...
davut'u, isa'yı, muhammed'i...
güzel zamanlar bulmak için
doğdum bu dünyaya...
bekledim;
en nihayetinde,
eve dönmem şartıyla
salıverdi beni allah...
sorunca, cevaptan korkar insan;
duyunca da nedenden...
belli ki
tarumar olan gülistanda
gül solmuş;
sade diken bitmiş artık...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!