bir adın vardı bir zamanlar temmuz gibi sıcak
çok yanlış yerden başlamış bir mektup gibi bakıyorsun artık her defasında
her defasında bir kıymık gibi boğazımda
ağla ağla çıkmıyor ulan
sol yanağım hükmen yenik, sağ yanımı ısıtsan
sol yanımda kuşlar intihar ediyor, sağ yanağım sana emanet, her yanım karıncalanmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta