İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiir gönüllü insanlar yaşarmış bu ülkede bir zamanlar...
Devletin en zirvesinde oturan padişah da şairmiş, eli hayatta kalem tutmamış, şehir dahi görmemiş genç, yaşlı, köylü erkek ve kadınlar da...
Biri:
'Merdümü dideme bilmem ne füsun etti felek?
Giryemi etti füzun eşkımı hun eyledi felek!
Şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan
Beni bir gözleri ahuya zebun eyledi felek! ...' (Yavuz Sultan Selim)
derken padişah, askerden dönmeyen oğlunun ardından ...
