Ekilmeyen tarlalar,
Susuz kalan ovalar,
Arkı yıkılmış sular,
İçin, için ağlıyor.
Kabirlerde ölüler,
ALİ SANDIKÇIOĞLU
Battıkça, batıyoruz,
Yokmu bir el atacak?
Pekte kolay değil dostum;
İnsan olmak, insan olmak.
Her şeyin başında gelir:
Yaz görmedim kıştayım.
Dostlardan uzaktayım.
Usandım artık kıştan:
Bir bahara çıkayım.
Bülbüllerin öttüğü,
Köyümüzun altından:
Dere akıyor, dere.
Bilmem dönüş ne zaman:
Doğduğum güzel köye? ..
Köyümuzun altından:
Nerde bizim komşular?
Birer,birer göçtüler.
Köydeki hatıralar:
Hep mazide kaldılar.
Köylerde şenlik vardı:
Bu sene köyüme vardım.
Köyümü değişmiş buldum.
Eski günleri düşündüm;
Düşündükçe çok üzüldüm.
Köyde bir çok ev kapalı.
İzin ver kardeşim bende geleyim.
Köyümü birdaha bende göreyim.
Okulu,camiyi bir bir gezeyim.
Gençlik bir servet idi:
Ne yazık ki, yitirdim.
Hiç farkına varmadan:
Ben ömrümü bitirdim.
Yaşlılık denen illet;
Güvenme sen varlığına;
Malın,mülkün gider birgün.
Hiç beklemediğin zamanda:
Yanan lamban söner birgün.
Küstürme sen dostlarını,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!