hoş göründü mevla bize
,şirin ile leyladan
boş göründü dünya bize,,
piirim ile mevladan
deliye seydılar bizi.
Ne nam kaldı ne nişâne,şah ı itibardan,
Hazan düştü cana,men oldu nevbahardan,
Bi can oldu ömrün,berg-ü bâr varağı,
Gazel oldu can-ı çemen,cihan çınardan.
Şahidim ki şu cihanda, mazharı halifen imiş, adem denen alemi kebir
Af ile setrini ihsan eyle, ey bir olan, ya gaffarı sultanım kül cemal
Sıfatı cebbar ile cebr eyledin, cehlinden inadı nefse günahı kebir
Azameti kibriyan taşar şu deryayı gönlümde, ya halikı kül kemâl
Bu hicranı sineme,lokman,gülşen’i yâr var.
O iki kaş arasında,aleme paha vechi Leylâ var.
Nedir bu zülfüne pinhanı firak,ey can içinde cânân.
Her hicaptan meşki visalim.giryanın zâr eylemez.
Bir leb’i busende bin derman,daha neler var.
Bağ kalmadı vercek! .
Yer kalmadı görecek! .
Sevgilim sen olmasan! .
Devran niye dönecek! .
Hal kalmadı gülecek! .
Vakti taat oldum mescide,cem olmuş cümle nagâh,
Gördümki saf olmuş,bir yığın vird-i zeban gümrah,
Bi rah-ı tesbih eder kimi şeş çeker kimi dügâh,
Kopmuş kemer-i vahdet,rahm eyle cenâbı secde gâh,
Sinmiş erbab-ı kemal zir-i felek mevcut-u her gâh,
Gel ey Rıza Kaal ile dem olma boşa
Aşık isen halik ile visali hâl eyle
Sırrı veçhini verdin, kemali yaşa
Lakin sen ben değilsin, bende sen haşa
Mekârım ahlâk ziynetim eflâk,
Efkârım alâk muradım ya Rab,
Her kârım ayan,tiynetim felâk,
Katreidim ummanım ya Rab ya Rab..
Bu pazarda can denen,ne pul eder ne akçe.
Sen Hakkı zikreyle gece gündüz,her nefeste pekçe.
Bu sevda işkembeye faydasız, taam deyil.
Kazan deyil deryadır gönül, neylesin kaşık,kepçe.
Mütecaviz zalimi,erbab-ı laneden bil,
Nice gülse halini,zeban-ı haneden bil,
Gerçi kırk harami,aç çıplağı neylesin,
Sen silsile-i ihramı,ebrar-ı haneden bil.
Razan.




-
Mustafa Turhan
-
Mustafa Turhan
-
Mustafa Turhan
Tüm Yorumlarpeçen ayindir cemali
işiten bilendir ali
varlık getirmez kemali
yokluğuna pazarım ben
aşılıyım dosta ezel
aşkı bela hepsi gazel
insana değdi o güzel
melamiyle gülzarım ben.
www.antoloji.com/mustafa_turhan
selama selam
Aç peçen canın vereyim
Yokluğun nere sereyim
Evvel ahir bir pareyim
Muradına nazarım ben,