Ali Rıza Ünal Şiirleri - Şair Ali Rıza Ünal

Neylesin

Âşıka ta’n etmek olmaz müptelâdır neylesin
Âdeme mih-i muhabbet bir beladır neylesin,

Nef’i

Ne deydi sana Razan dilinden
Bak ne haldeyim senin elinden,

Valsına sûkun eyle avazı dilden,
Cânıma nihan davayı sababet imiş

Küfretme kafire,sanmaki melam görünür,
Her işin faili,anlaki mevlam görünür,
Sufi:Ali-ül Razan.

Avam teselli ister, derviş tecelli ister,
Ermiş teselli eder,ölmüş tecelli eder..

Bana başı boş avare diyen dilber.
Bu pecmurde avare halimin sebebi sensin.
Bu gönül sendedir ne derse desin eller.
Geçmişim kendimden bu ahvalin sebebi sensin

Niyet halis olmazsa amel sürçü lisana bürünür,
Vuslat-ı meşke perde olur,mavhfu kin eyler,
Rızk gufran yed elinde,tebdili insana bürünür,
Lûtfu ihsan Haktan ise,ihsana perde kim eyler.

Ey Hakkın zuhuru nur-u nisa,
Sır-ı zahirsin haberin varmı,

Nasıl halk oldu babasız isa,
Hur-i batınsın haberin varmı,

O Leylâ-ki kudret ile, her harabı saray eyler! .
Bade-i leb-i şarabı,bir buseden bal eyler! .
O-ki sînede gizli lokman,sakın taşrada arama
Açarsa sırı dilden,her hicaptan kaal eyler! .

Sanmaki o şarap, üzüm suyu sirkeyi türden.

Bir periveş canân imiş. Secde-i Rahman,
Açtı bir,bir hicab-ı nuru,O Settar-ı Gufran,
Tacîzâr oldu külli varım, şu sırrı leylâya,
Ölmeden ölegör,visâli cêmâl ayan imiş,

Ne cilvekâr mennân imiş,kulda mihman,

Size bir öğüdüm var ey yarenler,
Amil-i kâmil sözün dinle demişler,

Kamil ile cefaya düşe kalka gör,
Cahilin hayrı ile inle demişler,