Ali Rıza Ünal Şiirleri - Şair Ali Rıza Ünal

Uyuma,Hakkı seven,hakkın güzeli.
Aç, baş ile can gözünü, elde neler var.
Kaybedecek neyin var, zanından başka.
Sende, senin olmayan,daha neler var.

Şiirin tamamı deyildir

Haber aldım muhbiri sadık Ahmetinden
Perde perde mahfuz eyledin azametinden
O nazarı ilâhin ile lâ yûsâl rahmatinmden
Hikmetin kibriyanı icra eyledi bu ne halas

Her zerreyi tenezül-en kesrete mekân eyledin

Hayatta ben en çok,Rabbımı sevdim.
Ana koynundan alıp bilmemki nereydi,
O gezdirdiği tarifsiz güzel yerler.
Ben şimdi oraları çok ama çok özledim.
Üç beş yaş arası, safi sübyan bir çocuktum.
Gerçi şimdide halâ öyleyim,o Rabbım katında.

Bana güzel diyen canan
Çirkin varmı güzel olayım
Her şey murad ile haktandır
İnine, cinine kurban olayım

Sabır değil, terk eyle şehveti
Sultanın olsun vuslat devleti
Gayrı zemzeme pınar olur, can ile canı
Bil ki her zerrede demdir, ten ile halveti

Sen benim sahrıma giremen gönül,
Sen benim kahrımı çekemen gönül
Senin canın sana devleti fani
Sen o canı bize veremen gönül..

Melekût hayran, ceberut hayran, sana insan.
Nebadat,mahlukat,sen için var oldu.insan.
Bir bilseydin meçhul kadrini,hak katında insan.
Her an ölümü niyaz ederdin,şevk ile ey insan.
Selam denirdi sana bu dünyada, ey ehli kabir.
Arif ol kendine, korkma yoz yerlerde eyle sabır.

Ne ateşten cindir hilkâti, ne nurdan melektir! .
Gâh neş’eden kine, gâh rahmete felektir! .

şiirin tamamı değildir

Ne ateşten cindir hilkâti, ne nurdan melektir! .
Öyle sırrı hicâpki, ap açık mekrine yelektir! .
Gâh neş’eden kine, gâh rahmete felektir! .
Toprağa düştü halıkı hilafet, hazreti insan ol.

Mevlânada bektâşide, tekkede dervişi Ahmet! .

Bir alimki sûruru kaf’tan aşırır,
Bir zalimki gururu laftan şaşırır,
Bi cefa na merd,gülü zâr-ı zebandır,
Bir kâmilki sÜkûtu aftan aşırır..