Boğulur mu hiç iman? Tek dişli canavara?
Kulluk edersin dinci, zengine iktidara,
Dört kitapta yeri yok, kula kulluk edenin,
Din yobazı dinciler, yanarsın bir gün nara.
Elife mertek dersin; İblis olmuş gezersin,
Ülker'im; Ebru'cuğum,ey benim can kızlarım,
Yaratan ağlatmasın,gülmek yakışır size,
Mutlu olun kederi,tanımayın can'larım,
Allah yokluk vermesin; Hızır dost olsun size.
Nimet'ler koparmasın,kız'larımı; Allah'tan,
Yerküre ve uzayda,canlı,cansız ne varsa,
Güneş, ay ve yıldızlar,mesnetsiz duruyorsa,
Bu ilahi kudretin,sahibi yalnız; Allah,
Akıl almaz düzende,ahenk bozulmuyorsa.
Yaratan,yaratıcı,yoktan var eden odur,
İşimize aklı ermez; Şeytan'ın
Hin oğlu hin oldu,saf sandıkların,
M.Ö den önce imiş,senin zamanın,
Şeytan'a külah'ı,ters giydiririz.
Doğrulara büyük,günahtır deriz,
Kıyametler koparak, gök kubbe çökmedikçe,
Bir tufan sonrasın da, yerler delinmedikçe,
Minarelerden ezan, sesi kesilmedikçe,
Allah hariç hiçbir güç, bozamazlar töreni.
Titre ve kendine gel, sen seni bil, sen seni.
Her kötülük başıma,bana benden geliyor,
Başım hiç rahat değil,çünki dilim durmuyor,
İstiyorsam başımın,ben rahat etmesini,
Dilimi tutmalıyım,başım huzur buluyor.
Elime sahip olmak,bir başka meziyet'tir,
Derde derman biziz diyen hekimler,
Lokman gibi deva sunsa ne çare,
Dedikodu,gıybet,yaparsa diller,
Bübül gibi şakısanda ne çare.
Dünya senin olsa,kısmet-in yersin,
Lütfen öğretiniz,oda öğrensin,
Her insan dürüstmü? değildir bilsin.
Her alçağa karşı,birde kahraman,
Olduğunu öğret,oda öğrensin.
Ona öğretiniz,mutlaka bilsin,
Ne mutlu sarılmıştı,kanamıyordu yaram,
Ankara'da yakıcı bir yaz günüydü; Ata'm,
Yaverleri yanında ve heyeti mebus'an,
Ayrıldı; Ankara'dan,hedef; Kızılcahamam.
Kaza köyünde durup,aracından inmişti,
Nizam-ı Âlem ağlıyor yokluğuna,
Beni de ağlatıyorsun.
Alperen'ler bak karalar bağlıyor,
Kara bağlatıyorsun.
Ülkücülük timsali karlarda yatıyorsun,
Donuyorsun, üşüyorsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!