Ali Rıza Malkoç Şiirleri - Şair Ali Rıza ...

“Seviyorum” desem ne dersin bana
Bu kelime bin bir deryaya akar
Nokta koyulmuyor, sevdadan yana
Heceler tutuşup, mısrayı yakar

Niyet şekil verir, yoğrulur hamur

Leyleği havada görmüş de gezer
Her kıtaya ayak bastı Şakir Bey
Gemileri batsa, karadan yüzer
Göbeğini kendi kesti Şakir Bey

Gerek yok bir hafta önce plana

Suya yazılanı, balık da görmez
Popüler kültüre, esir olmak var
Tahribatla yıkım, çok uzun sürmez
Tamı pazarlayıp, küsür olmak var

Köksüz - ruhsuz sözle, nağme okunur

Önce lânetlenir, sonra olur taç
Yiğidin hakkını, “sağ” iken verin
Komşu, komşusunun külüne muhtaç
Saraya sığmazken, “bağ” olur yerin

Kafesten uçmuşum, bir hoşum bugün

Fransız siyasi bir savaş açmış
Tepkisiz kalırsak, biz çok tekleriz
Belçika Vatikan kinini saçmış
Birlik olmak için, neyi bekleriz

Sınırımı saran, ateş ne feci

Kelime kelime, anlatım yetmez
Bazen dil susar da, “gözler” konuşur
Dikenli yollarda, çileler bitmez
Hayalle tüllenen, “izler” konuşur

Güneş leke tutmaz, kavurur atar

Asfalt eskir diye, yavaş yürürüm
Müsrifin yediği, naneye bakın
Su bitmesin diye, musluk dürürüm
Barajı kirleten, keneye bakın

Milli servetimiz, milletin malı

Kendi bedeninde, garip kalınca
Anlarsın ki gurbet, başka “şey” imiş
Gamzedeler, hissettirmez ahını
İnleyen nidalar, saz ve “ney” imiş
/
Soluk soluk tükeniyor hayatın

Hayal edip baktım, geçmiş zamana
Ne hırslar - emeller, devrilmiş gitmiş
Rüzgâra karışıp, uçan samana;
Kılavuzluk yapan, savrulmuş gitmiş

Ders bil toplamayı, unut bölmeyi,

Saman alevlerini, kutup yıldızı sanır
Düzenbazın elinde, oyuncak olmuş kalem
Mekânlar hücre gibi, komşusunu kim tanır?
Hatlar kısa devreli, ulaşmaz oldu selâm

Ölsen koca şehirde, boğulsan bir nehirde