Ali’nin sesinde aşk:
Durgun, sessiz ama derin.
Bir türlü cesaret edilemeyen
ama bir ömür içte saklanan,
şarap gibi yıllanırken iki kişinin suskunluğunu bekliyor.
Onun şiirleri günlük hayatın sıradanlığında derin bir iç ses gibidir. Yalnızlıkla, aşkın kırılganlığıyla ve bazen de sessiz bir umutsuzlukla örülür. Ama her zaman çok "insan"dır. Çünkü Ali aşkı bir şair gibi değil,
bir insan gibi eksik, mahcup ama sahici yaşar.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta