"Karınca Misali"
(Hakikat Ateşiyle Yürüyen)
Ben,
Ölmüş bir eşeğin gölgesinde dirilen yürek,
Çocuklar için yaşar,
Çocuklar için savaşırım hâlâ.
Ağzımda bir damla su,
Yanmakta olan hakikat ateşine karşı,
Karınca misali yürürüm
İbrahim’in davasında safımı belli ederim.
Ben Kerbela’da düşmeyen sancaktarım,
Ölümle dost olmuş bir Hüseyin yüreğiyle
Yendim korkuyu,
Kanı susamış suskunluğa karşı ayaktayım hâlâ.
Yaz,
Yezit bir gölgede yok olacak,
Ya ben…
Ben toprağa gömülsem de
İsmim kalacak göklerde yankı…
Kayıt Tarihi : 2.8.2025 12:53:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!