1970 yılında Erzincan ili Kemah ilçesine bağlı Maksutuşağı köyünde doğdum. İlköğretim 4.sınıfa kadar köyde daha sonra ortaokul son sınıfa kadar ilçe yatılı okulunda okudum.
Kırıkkale Lisesi'nde 1.sınıf Erzincan Lİsesinde 2. ve 3. sınıfları okudum. Akdeniz Üniversitesine bağlı Antalya Meslek Yüksek Okulu Turizm bölümünde 1988 yılında mezun oldum.
Evli ve 2 çocuk babasıyım. Antalya'da yaşamımı sürdürmekteyim.
Çocukluk yıllarımda gerek dinlediğim halk ozanlarımızdan gerekse de yöremizdeki aşıklardan çok etkilendiğimi itiraf etmeliyim. Ortaokul ve Lise yıllarımda halk edebiyatı ile tanışmam bu alanda çaba içine girmeme sebep oldu. 1984 yılında başladığım şiire, 1985 yılından itibaren sazımla eşlik etmeye çalıştım. 1988 yılına kadar süren çalışmalarımı topladığım kaset ve şiirlerimin çalınmasına çok içerledim; ara verdim.
Çoğu insanımız gibi düştüğümüz hayat mücadelesi ve de başka nedenlerden dolayı şiir ve bestelerden uzak kaldım. 2006 yılında İstanbul'da katıldığım bir dost meclisinde yaşadığım sazlı sözlü dem, beni yeniden aslıma dönmemi sağladı. (O günü yaşatanları minnetle anıyorum...)
2006 yılından itibaren 'Ali' mahlasıyla yazdığım şiirlerimde 17 Nisan 2007 den itibaren 'Aşık Kosani' mahlasını kullanmaya başladım.
Aşık Kosani mahlasının kısa öyküsü:
16 Nisan 2007 gecesi rüyamda rahmetli dedemi gördüm. Bir kaç türkümü dinledikten sonra bana 'Aşık isimsiz olmaz, bundan sonra Aşık Kosani olarak yazıp söyleyeceksin' dedi.
Aşık Kosani olduk olmasına ama, gönül deryasından bir damla nasip olur mu olmaz mı zaman gösterecek. En azından edep erkan sahibi olmaya, bu yoldaki ustalarımın nasip olursa takdirlerine mazhar olmaya, dilimin döndüğünce ve aklımın erdiğince sevgili halkımın acılarına, sevinçlerine ortak olmaya başkoymuş bir çıraktır Aşık Kosani.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!