Ali Koç Elegeçmez Şiirleri - Şair Ali Ko ...

Eğer,
taa çocukken
Zafer İlkokulu'nda Bahçesi'ndeki
ıhlamur ağaçlarının gölgesinde
ve İsmet Yıkılmaz öğretmenin dersinde
klarnetinizle çalarsanız Keşan Türküleri'ni

Önümde meşe ağacı
Gölgesinde ben!
Bağrıma doğru ılık meltemler esiyor
………………………...….........Saros Denizi’nden
Zamansız mekanların dinginliğinde bir hava
Karşımda

Dakmen..Kılıç..
Körebe..oyunlarında kaldı
En güzel günlerim.

Kaç kere öldüm
bilseniz!

....Ergenlik çağındaki Salih, elindeki çoban sopasını, üzeri çimen-
le kaplı küçük bir toprak yığınının üzerine dayayarak, gölgesinde
oturduğu asırlık meşe ağacının gövdesine yaslandı
…Sırtındaki siyah kaputu ve kulaklarını örtecek şekilde başına do-
ladığı beyaz peştamalıyla, masallar-da anlatılan öcülere ya da bos-
tan tarlasına dikilmiş bir korkuluğa benziyordu....Gün boyu güttüğü

Sanatçı,
sağdan soldan çırptıklarının
altına adını koyup
benimdir diye satan değil
“Alnında ışığı ilk hisseden insandır..”
…

Ah şu sağlık sektörü,
…..…………….kanser gibi birader!
Tam düzeldi denirken bakarsın neşter bekler
Yine sızmış sektöre insan cinsi fareler!
Alınan malzemeyi satıyormuş bu beyler.

O kadar güzel
ve
o kadar çoksunuz ki

duyduğum,
.........o irem bahçesi

Şair,
karanlığa havlu atmamalı
bir ateş yakmalı

Nasıl,
ıslıklarla delerdik

Bin ötüşlü bir kuş yaşar
her insanın içinde

0 ötüşü yansıtmaktır
budurbütün mesele

Sevgiyle olmuş
sevgiyle yoğrulmuşum.

Yaşamaya mahkum doğmuşum

Elimde olmadan