Ben şairim diyen ozan olamaz
Halkın dertlerini yazandır ozan
Aramayan hakkın dahi alamaz
Cehalete kuyu kazandır ozan
Doğruları yazar korkusu yoktur
Ben köyüme küçük yaşta doymadım
O yurtlarda kalmasını özledim
Ne gününü gördüm ne murat aldım
Dağda ahlat yolmasını özledim
Bulgur pilavıyla ayran tasını
Gözledim yollarda gelir diyerek
İnan ki sevdiğim özledim seni
Geçen günlerini bir, bir sayarak
Ömür defterinde gizledim seni
Düşürmedim adını hiç dillere
Bahar gelir yeşil olur al olur
Nazından geçilmez Şeme dağının
Şenlik yapanlara aşkın bal olur
Hazından geçilmez Şeme dağının
Uyanır her taraf yeşerir dağlar
Millet sefalette zar zor yaşarken
Her gün meyhane de içenler de var
İşsizlik yoksulluk boydan aşarken
Düğünlerde dolar saçanlar da var
Olup bitenleri herkes görüyor
İstanbul’dan gelir diye beklerken
Trafik mi kesti yolunu Anam
Gönül bağlarında güller dererken
Yad lar mı kopardı dalını Anam
Ne bir helalliğin ne bir kelamın
İki cihanın ışığı
Ya Muhammet Ya Muhammet
Elibeyt’nin aşığı
Ya Muhammet ya Muhammet
Hak talanın habibisin
Geçim derdi bizi attı gurbete
Yavrular yuvada zar garip garip
Kavuşsaydık para ile servete
Gülerdi yüzümüz yar garip garip
Bu yoksulluk çektiriyor hasreti
Neden böyle melül mahzun kalmışsın
Eski neşen şimdi kaçtı mı Yaylam
Emsalin içinde şöhret bulmuştun
Güzeller suyundan içti mi Yaylam
Harabeye dönmüş oban yurtların
Karşıma geçip de durma
Yol verin gideyim dağlar
Boşa uğraştırıp yorma
Yol verin gideyim dağlar
Başın kar her yanın orman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!